ที่มืดไม่เกี่ยวกับฟ้าครึ้มที่มันสลัว
เรื่องที่ชั้นนั้นหมองมัว ที่ดูเศร้าในใจ
,ไม่เกี่ยวกับฝน ที่หล่นรดลงมาไม่ซาไป ,,

เรื่องที่ชั้นน้ำตาไหล ที่เจ็บเกินจะฝืน*
ไม่ควรคิดมากไปและเธอเองก้เหมือนกัน  !
ไม่เกี่ยวกับเธอที่ทิ้งชั้นออกจากใจ มันไม่ได้เป็นเหตุผล ,

,,,เจ็บก้เพราะใจของชั้นเอง ก้หัวใจตัวเองที่ทำ !
ที่วันนั้นได้ผิด ได้พลั้งไปรักเธอหมดใจ,,
เจ็บที่เพราะตัวของชั้นเอง ที่วันนี้แทบฝืนแทบยืนไม่ไหว !
สิ่งใดๆไม่เกี่ยวอะไร ,
ต้นเหตุแห่งความเศร้าใจ..,คือชั้นเอง,,,,,.